Σε σταυροδρόμι η ευρωζώνη

Η αγωνία που εκφράζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για τα όσα συμβαίνουν στην Ευρωζώνη έρχεται σε αντίθεση με την «ηρεμία» που εκπέμπουν οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Η κοινή δήλωση του πρόεδρου της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ και της γερμανίδας καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ ότι θα γίνει ότι χρειάζεται για να προστατευτεί το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία, παρά εφησυχασμό.

Αν πράγματι υπάρχει αυτή η βούληση, τότε γιατί αξιωματούχοι της γερμανικής κυβέρνησης στέλνουν διαρκώς μηνύματα για αποτυχία της ελληνικής προσπάθειας και επιστροφής της χώρας στη δραχμή;

Η γερμανική εφημερίδα De Welt επισημαίνει ότι οι επιμέρους χώρες της ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας και της Γαλλίας, διαφέρουν ως προς το πώς αντιλαμβάνονται την κρίση.

Ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι σπεύδει να υπονοήσει πρόσθετη βοήθεια στα κράτη που δυσκολεύονται να χρηματοδοτηθούν από τις αγορές, αλλά την επόμενη ημέρα ο υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε σπεύδει να διαλύσει κάθε προσδοκία.

«Η Γερμανία είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα για να σώσει την ευρωζώνη, μέσα στα όρια που της επιτρέπονται», δήλωσε την Τετάρτη ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης, κατά την τακτική ενημέρωση των δημοσιογράφων.

«»Τα πάντα» σημαίνει όλα όσα της επιτρέπονται», διευκρίνισε ο Γκέοργκ Στράιτερ, όταν ρωτήθηκε για άλλη μια φορά τι σημαίνει η διακήρυξη που έκανε το Βερολίνο την περασμένη εβδομάδα ότι θα κάνει τα πάντα για την προστασία της ευρωζώνης.

«Η χορήγηση τραπεζικής άδειας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης δεν περιλαμβάνεται στα σχέδιά μας»,προσέθεσε ο Στράιτερ για να «σκοτώσει» μια λύση που μπορεί να σώσει την κατάσταση.

Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου. Το εγχείρημα του ενιαίου νομίσματος δεν έφερε οικονομική σύγκλιση. Αντίθετα έκανε ισχυρότερες τις πειθαρχημένες χώρες του Βορρά (στα καλά χρόνια διόρθωσαν τις αδυναμίες τους) και μεγένθυνε τις αδυναμίες των νότιων. Προς τη Μεσόγειο έρρεε άφθονο φθηνό χρήμα, χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες. Πρακτικά έχουμε δύο μπλοκ κρατών με διαφορετικά συμφέροντα.

Η Γερμανία, ο ισχυρότερος παίκτης, εγκλωβίστηκε σε μια λανθασμένη πολιτική.

Αν υποθέσουμε ότι πράγματι ήθελε να εκμεταλλευτεί την κρίση για να επιβάλει την πολιτική της κυριαρχία στην Ευρώπη, το έκανε με άτσαλο τρόπο. Δύο χρόνια πριν τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία κινδυνεύει να υποστεί μια νέα δεινή στρατηγική ήττα. Αυτή τη φορά όχι στο πεδίο των μαχών, αλλά στα ταμπλό των αγορών.

Όσοι υποθέτουν ότι η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει μια σύγχρονη Ιφιγένεια που θα θυσιαστεί για να σωθεί η Ευρωζώνη ζουν σε μια πλάνη. Στην Ισπανία παρατηρείται ήδη μαζική φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες.

Η παρτίδα μπορεί να σωθεί, αρκεί να μπουν στην άκρη οι εθνικοί εγωισμοί. Το Ευρωσύστημα χρειάζεται μια «πλημμύρα ρευστότητας» με κατεύθυνση το Νότο. Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Κύπρος και Ιρλανδία πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους όσα χρήματα είναι αναγκαία για να επανέλθει η εμπιστοσύνη στην οικονομία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s